تحقیق رایگان درباره سرعت راه رفتن، کنترل حرکت، افراد سالمند

دانلود پایان نامه

گفتاري (مثل تکاليف رواني کلامي و محاسباتي) نسبت به ساير تکاليفي که شامل تحريکات حسي بينايي و شنوايي هستند، به دليل شيوع بالاي اختلالات بينايي و شنوايي در سالمندان، ارجحيت دارند(58). به اين دليل تکاليف شناختي نسبت به تکاليف حرکتي براي اين مطالعه از اولويت برخوردار بودند. در نمودار 3-1 دفعات استفاده از تکاليف مختلف شناختي در بررسي راه رفتن دو تکليفي سالمندان نمايش داده شده است.

جدول ‏2-1 تکاليف ثانويه مورد استفاده در پژوهش هاي پيرامون راه رفتن دو تکليفي در سالمندان
نام تکليف ثانويه
محقق
تفريق هاي متوالي عدد 2
Stalenhoef et al., (2002)
تفريق هاي متوالي عدد 3
Hausdorff et al.,(2008)
Hall et al.(2011)
Nordin et al, (2010)
تفريق هاي متوالي عدد 4
Van Iersel et al.,(2008)
تفريق هاي متوالي عدد 7
Springer et al.,(2006)
Van Iersel et al.,(2007)
Hausdorff et al.,(2008)
Reelick et al.,(2009)
Abbud et al, (2009)
Doi et al, (2011)
تفريق هاي متوالي عدد 13
Van Iersel et al.,(2007)
به خاطر آوردن ارقام يک عدد
Armieri et al, (2009)

Plummer-D’Amato et al, (2011)
Liu-Ambrose et al, (2009)
Verghese et al, (2007)

جدول 2-1( ادامه) تكليف ثانويه مورد استفاده در پژوهش هاي پيرامون راه رفتن دو تکليفي در سالمندان
نام تکليف ثانويه
محقق
تکليف رواني کلامي (نام بردن حيوانات)
Beachet et al.,(2005)
Dubost et al.,(2006)
Van Iersel et al.,(2008)
Reelick et al.,(2009)
Hall et al.(2011)
گوش دادن به يک متن و پرسش 10 سوال چند گزينه اي درباره متن
Springer et al.,(2006)
نظارت واجي
Springer et al.,(2006)
Hausdorff et al.,(2008)
صحبت کردن
Coppin et al.,(2006)
Lundin-Olsson et al., (1997)
Plummer-D’Amato et al, (2011)
Liu-Ambrose et al, (2009)
Verghese et al, (2007)

جدول ‏2-2 تکاليف ثانويه مورد استفاده در پژوهش هاي پيرامون راه رفتن دو تکليفي در سالمندان
نام تکليف ثانويه
محقق
‏2هجي کردن معکوس يک کلمه 5 حرفي
Hollman et al.,(2007)
نام بردن کلماتي که با حروف K و O شروع مي شوند.
Van Iersel et al.,(2007)
تحريک زمان عکس العمل بينايي
Sparrow et al.,(2008)
از بر گفتن حروف الفبا
Hall et al.(2011)
از بر گفتن حروف الفبا به صورت متناوب
Hall et al.(2011)
Auditory Stroop
Siu et al (2009)
Plummer-D’Amato et al, (2011)
Colored Stroop-congruent test
Doi et al, (2011)
حمل يک شيء سبک
Lundin-Olsson et al., (1998)
Nordin et al, (2010)
Toulotte et al, (2006)
حمل يک بسته سنگين
Coppin et al.,(2006)
برداشتن يک شي از زمين
Coppin et al.,(2006)
عبور از موانع
Coppin et al.,(2006)

عبور از موانع + يک کمربند سنگين
Coppin et al.,(2006)

تصوير ‏2-1 فراواني کاربرد تکاليف شناختي در مطالعات پيشين
در اين مطالعات پارامترهاي مختلفي که نشان دهنده عملکرد شناختي افراد مورد آزمون حين انجام تکاليف دوگانه بودند مورد بررسي قرار گرفتند. از اين ميان مي توان به وقفه ها در شمارش (56)، تعداد حيوانات نام برده شده (58)، ميانه ي خطاهاي هجي معکوس کلمات (21)، هزينه شناختي تکليف دوگانه (66 و 85)، زمان عکس العمل بينايي (82 ) اشاره کرد. يافته ها حاکي از افزايش وقفه ها در شمارش، ميانه ي خطاهاي هجي معکوس کلمات، درصد هزينه شناختي تکليف دوگانه، زمان عکس العمل کلامي و بينايي، و کاهش تعداد حيوانات نام برده شده ضمن راه رفتن دو تکليفي بوده اند.

2-4 راه رفتن دو تکليفي در سالمندان
به منظور سنجش تاثير انجام همزمان يک تکليف شناختي يا حرکتي بر راه رفتن افراد سالمند، از ابزارهاي مختلفي استفاده شده و به وسيله ي آنها پارامترهاي خاصي از راه رفتن مورد ارزيابي قرار گرفته است.
در اکثر اين مطالعات از walkwayهاي فرش مانند و قابل جابجايي GAITRite که مجهز به تعداد بسيار زيادي حسگر (بالغ بر 13000عدد) در قالب 6 پد حسگر مي باشد، استفاده شده است. اين سيستم به آساني قادر به اندازه گيري پارامترهاي زماني و مکاني راه رفتن همچون کادنس، طول و زمان گام و سرعت راه رفتن مي باشد (شکل 2-1). متاسفانه اين سيستم ارزيابي راه رفتن در مراکز درماني و پژوهشي کشور ما موجود نيست.

تصوير ‏2-2 سيستم GAITRite

يکي از ابزارهاي ديگري که در زمينه راه رفتن دو تکليفي سالمندان مورد استفاده قرار گرفته است، شتاب سنجه، ژيروسکوپ ها و حسگرهاي اينرشيال بوده اند. اين حسگرها که به راحتي قابل نصب روي بدن فرد مورد آزمون بوده و عملکرد بيسيم دارند، قابليت اندازه گيري تغييرات سرعت، شتاب و نرخ Attenuation تنه و سگمانهاي مختلف بدن نسبت به همديگر را دارا مي باشند (شکل 2-2).

تصوير ‏2-3 نمونه اي از حسگرهاي اينرشيال در بررسي هاي کنترل حرکت

همچنين Van Iersel و Reelick در مطالعاتشان (61، 64 و 86 )، جهت ارزيابي تعادل حين راه رفتن دوتکليفي، از مبدل هاي سرعت زاويه اي به منظور اندازه گيري جابجايي ها و سرعتهاي زاويه اي در جهات قدامي-خلفي و جانبي و نوسانات بدن استفاده نمود. اين مبدل ها در جعبه ي کوچکي قرار داشتند که به وسيله کمربندي به فرد متصل مي شد و پارامترهاي مورد نظر را ارزيابي مي کرد.
Sporrow و همکارانش نيز در سال 2009، در بررسي يکي از ويژگي هاي کينماتيک راه رفتن يعني Minimal Foot Cleance (MFC)، از سيستم تحليل حرکت سه بعدي استفاده کردند. در سيستم تحليل حرکت اين گروه از محققين، از دو دوربين براي تصويربرداري از نشانگرهاي متصل به قسمتهاي مختلف پاي افراد مورد مطالعه استفاده مي شد (82).
در مجموع، اين ابزارها در کنار وسايل ساده اي همچون متر و کرونومتر ، قادر به اندازه گيري پارامترهاي مختلف راه رفتن بودند که در جدول 2-2 نمايش
داده شده اند.

جدول ‏2-3 پارامترهاي راه رفتن بررسي شده در پژوهش هاي پيرامون راه رفتن دو تکليفي در سالمندان
پارامترهاي راه رفتن
محقق
سرعت راه رفتن
Springer et al.,(2006)
Coppin et al.,(2006)
Dubost et al.,(2006)
Hollman et al.,(2007)
Van Iersel et al.,(2007)
Van Iersel et al.,(2008)
Priest et al.,(2008)
Hausdorff et al.,(2008)
Hall et al.(2011)
Plummer-D’Amato et al, 2011
Armieri et al, 2009
Doi et al, 2011
تغييرپذيري سرعت راه رفتن
Reelick et al.,(2009)
زمان راه رفتن
Beachet et al.,(2005)
Hall et al.(2011)
زمان گام
Dubost et al.,(2006)
Van Iersel et al.,(2007)
Priest et al.,(2008)
Armieri et al, 2009
Reelick et al.,(2009)
تغييرپذيري زمان گام
Springer et al.,(2006)
Van Iersel et al.,(2007)
Van Iersel et al.,(2008)
Sparrow et al.,(2008)
Doi et al, 2011
تعداد گامها
Beachet et al.,(2005)

فرکانس گام برداشتن فراتر از خط جانبي
Beachet et al.,(2005)
Springer et al.,(2006)
Hausdorff et al.,(2008)
Armieri et al, 2009
تغييرپذيري زمان Swing
Hausdorff et al.,(2008)

جدول ‏ 2-3( ادامه)پارامترهاي راه رفتن بررسي شده در پژوهش هاي پيرامون راه رفتن دو تکليفي در سالمندان
پارامترهاي راه رفتن
محقق
زمان Stance
Armieri et al, 2009
تغييرپذيري گام به گام سرعت راه رفتن
Hollman et al.,(2007)
طول گام
Van Iersel et al.,(2007)
Priest et al.,(2008)[24]
Reelick et al.,(2009)
تغييرپذيري طول گام
Van Iersel et al.,(2007)
Van Iersel et al.,(2008)
عرض گام
Van Iersel et al.,(2007)
تغييرپذيري عرض گام
Van Iersel et al.,(2007)
نوسانات وضعيتي بدن،
Van Iersel et al.,(2007)
جابجايي هاي جانبي و قدامي-خلفي
Van Iersel et al.,(2007)
سرعتهاي زاويه اي
Van Iersel et al.,(2007)
جابجايي و سرعت هاي زاويه اي جانبي
Van Iersel et al.,(2008)
Reelick et al.,(2009)
نرخ Attenuation تنه در جهات قدامي-خلفي، عمودي و جانبي
Doi et al, 2011
Mininal Foot Clearance (MFC)
Sparrow et al.,(2008)

نتايج اين تحقيقات نشان دادند که تکليف دوگانه مي تواند باعث کاهش قابل ملاحظه ي سرعت راه رفتن (40، 58، 60، 61، 64، 66، 40، 86، 87)، به ويژه در آنهايي که عملکرد اجرايي ضعيف تري داشتند شود (63). پيچيده تر شدن تکليف شدن تکليف شناختي اين افت سرعت را قابل ملاحظه تر مي نمود(66). همچنين منجر به افزايش تغيير پذيري سرعت راه رفتن و سرعت گام برداشتن (21، 40)، مقادير ميانگين و ضريب تغييرات زمان گام (58، 61، 64، 66 و82)، ناپايداري جانبي، نوسانات بدن (61)، ميانگين و ميانه هاي زمان عکس العمل و MFC (خصوصاً در پاي راست) (82)، طول گام (61) و تغييرپذيري آن (64 و 66) و تغييرپذيري زمان سويينگ (60) مي گرديد.
به علاوه تکيلف دوگانه باعث کاهش چشمگير نرخ Attenuation تنه در جهات جانبي و عمودي و تغييرپذيري زمان سويينگ در سالمندان با سابقه ي زمين خوردن مي گرديد (87).
از سوي ديگر نتايج بررسي همبستگي ها نشان داد که پاسخ افراد با سابقه ي زمين خوردن به تکليف دوگانه بطور شايان توجهي با آزمون هاي عملکرد اجرايي همبستگي دارد (87). همچنين بين عملکرد اجرايي با تغييرپذيري طول گام و نوسانات جانبي تنه، حين تکليف شناختي نام بردن حيوانات ارتباط وجود داشت (64). علاوه بر اين ها، بين افت ناشي از تکليف دوگانه17(DTD) در سرعت راه رفتن با سرعت راه رفتن، و بينDTD در تغييرپذيري زمان راه رفتن با عملکرد اجرايي18 و تحرک همبستگي وجود داشت (60).
به طور کلي مي توان چنين نتيجه گيري کرد که که تکليف دوگانه، راه رفتن سالمندان به ويژه آنهايي که سابقه ي زمين خوردن دارند را ناپايدار مي کند و آنها را در معرض خطر زمين خوردن قرار مي دهد که شايد تا حدودي بتوان آن را به افت عملکرد اجرايي در ايشان نسبت داد (87 و 21). پژوهشگران ادعا کردند که تغييراتي که بر اثر افزودن يک تکليف چالش برانگيز به تکليف راه رفتن اصلي ايجاد مي شود، بنا به دشواري عملکرد اجرايي و ماهيت تکليف متفاوت خواهد بود (63). ايشان اين يافته ها را نشان دهنده ي وجود کنترل توجهي بر ساز و کار هاي گام برداشتن آهنگين در راه رفتن سالمندان سالم دانستند (58). در سالمنداني که تناسب جسماني خوبي دارند، تکاليف دوگانه ي شناختي به طور مستقيم و غير مستقيم (از طريق کاهش سرعت راه رفتن) کنترل تعادل فرد حين راه رفتن را تحت تاثير قرار مي دهند. کاهش سرعت راه رفتن مي تواند يک راهبرد براي حفظ تعادل حين راه رفتن در شرايط دشوارتر باشد (61 و 82). هر چند دو عامل ويژگي هاي فردي و توانايي هاي حرکتي را عامل اصلي پراکندگي ها در شرايط راه رفتن دوتکليفي مي دانند، اما توانايي هاي شناختي نيز بطور معني داري در اين پديده مشارکت مي کنند (66).
همانطور که مشاهده مي شود، مواردي که تا کنون بررسي شده اند اغلب پارامترهاي زماني و مکاني راه رفتن بوده اند. همچنين تغييرپذيري آن ها از طريق محاسبه ضريب تغييرات صورت گرفته است. هرچند اين يافته ها اطلاعات ارزشمندي در مورد برخي ويزگي هاي راه رفتن دو تکليفي در سالمندان به ما مي دهند، اما جاي خالي مقياس هاي مرتبه ي بالا و پيچيده، و تحليل هاي غير خطي، به چشم مي خورد.
2-5 مطالعات در زمينه بررسي هم آهنگي بين مفصلي حين راه رفتن در سالمندان
“هم آهنگي بين مفصلي” که يکي از مهمترين جنبه هاي کنترل حرکت مي باشد بيانگر روابط وضعيت ها (جنبه هاي مکاني) و سرعت هاي زوايه اي (جنبه هاي زماني) دو مفصلي است که آوران هاي حسي و وابران هاي حرکتي مرتبط به هم دارند(80). هم آهنگي بين مفصلي بيانگر توانايي همگذاري و حفظ سلسله اي از روابط مناسب بين مفاصل و سگمان ها حين حرکت است. مقياس هاي زماني- مکاني (متغيرهاي مرتبه بالا) همچون “هم آهنگي بين مفصلي در مقابل مقياسهاي مرسوم و قراردادي تحيل
راه رفتن (متغيرهاي مرتبه هاي پايين) همچون طول يا زمان گام، بهتر مي توانند ديناميک زير بنايي هم آهنگي تکاليف حرکتي را بيان نمايند. به همين جهت در مطالعات مربوط به کنترل حرکت از اهميت ويژه اي برخوردارند.

2-6 آزمون ها، پارامترها و ايزارها:
در مطالعاتي که به قصد بررسي هم آهنگي بين مفصلي در راه رفتن سالمندان انجام شده است، سعي شده است که چالشي در راه رفتن اين افراد ايجاد گردد. به عنوان مثال علاوه بر راه رفتن معمول، آزمون هايي همچون راه رفتن با وزنه هايي که به پا متصل مي شدند (70 و 72) عبور از موانع (74) و راه رفتن با سرعتهاي تند و کند (76) از افراد شرکت کننده اخذ مي شد.
از آنجا که تحليل هم آهنگي بين مفصلي يک تحليل غيرخطي است، نياز به تعداد زيادي سيکل راه رفتن دارد. به همين منظور يا از افراد مورد آزمون خواسته مي شد که که مسير يک Walkway مثلاً 10 متري را چندين بار طي کنند، يا اينکه افراد مي بايست روي تردميل راه مي رفتند تا تعداد کافي سيکل راه رفتن ثبت گردد.
مناسب ترين شيوه تحليل هم آهنگي بين مفصلي، تحليل فاز نسبي پيوسته مي باشد (71). پارامترهاي مورد نياز براي اين نوع تحليل عبارتند از:
• جابجايي هاي زاويه اي هر مفصل
• سرعت هاي زاويه اي هر مفصل
• پورتره ي فاز
• زاويه ي فاز
• ميانگين مقادير مطلق فاز نسبي
• انحرافات فاز
• زوجهاي CRP (54).

زيربناي رسم پورتره ي فاز و کليه محاسبات فاز نسبي، داشتن جابجايي ها و سرعتهاي زاويه اي هر مفصل است. ايزاري که قادر به ثبت اين اطلاعات مي باشد، دستگاه تحليل حرکت است که بسته به تجهيزات آزمايشگاه مورد استفاده، تعداد دوربين ها مي تواند از 2 تا 8 دوربين متفاوت باشد.
يافته ها:
نتايج حاکي از اين بودند که در دوره Braking راه رفتن، وجود وزنه باعث افزايش ميانگين مقادير مطلق فاز نسبي بين ساق و ران و کاهش اين معيار بين ساق و پا مي شد و ميانگين مقادير مطلق فاز نسبي بين ساق و ران کمتر بود. چنين پيشنهاد شد که با وزن گذاري نا متقارن و فرايند سالمندي، تغييراتي در هم آهنگي بين اندامي به وقوع مي پيوندد و اين تغييرات در دوره ي braking واضحتر خود را نشان مي دهند (70). در مقايسه اي که بررسي حساسيت تحليل CRP نسبت به ساير مقياس هاي سنجش وضعيت و سرعت زاويه اي در شناسايي ناهمسازي19 ها حين راه رفتن مي پرداخت نشان داده شد که مقياسهاي مرتبه بالاتر از حساسيت بالاتري براي ارزيابي ناهمسازي هاي مربوط به دستکاري بار خارجي در

این نوشته در پایان نامه ها و مقالات ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید