منبع پایان نامه ارشد درمورد نور فلورسنت

دانلود پایان نامه

شد. تمام عصاره جوانه گندم فاقد چربي فعاليت آنتي اکسيداني در روش به دام انداختن راديکال DPPH، سنجش مهار راديکال ABTS، روش قدرت احيا و مهار پرواکسيداسيون اسيد لينولئيک به نمايش گذاشتند. در ميان عصاره هاي مورد آزمايش ، عصاره اتانولي %70 بهترين قدرت مهار راديکال DPPH را نشان داد در حالي که عصاره اتانولي %100 بالاترين فعاليت مهار کردن راديکال ABTS و قدرت احيا را نشان داد. علاوه بر اين هر دو عصاره %70 و%50 اتانول فعاليت آنتي اکسيداني نسبتاً بالايي در سيستم لينولئيک اسيد به نمايش گذاشتند . بازده عصاره آبي و آبي _ اتانول قابل قبول بود اما فعاليت آنتي اکسيداني عصاره آبي پايين بود. ميزان فنول کل عصاره ها در محدوده (گرم جوانه گندم فاقد چربي/ 75/16-98/ 13 ميلي گرم معادل گاليک اسيد) بود. جوانه گندم با شرط حلال و ايجاد فرايندهاي استخراج مناسب مي تواند به عنوان يک منبع آنتي اکسيداني طبيعي يا ماده غذايي مورد استفاده قرار گيرد که قدرت آنتي اکسيداني عصاره جوانه گندم فاقد چربي مي تواند سلامت بالقوه را ترويج دهد.
مهدالي و همکاران 2011، اثرات حفاظتي و فعاليت آنتي اکسيداني عصاره کيک کنجد (Sesamum indicum) را در ثبات روغن آفتابگردان و روغن سويا مورد آزمايش قرار دادند و با آنتي اکسيدان سنتزي با اندازه گيري مقادير انديس پرواکسيد، دي ان کنثروگه ، تري ان کنثروگه و انديس آنيسيدين در طول نگهداري accelerated مقايسه شد. از آن جايي که ترکيبات آنتي اکسيداني متفاوتي دارند، مکانيسم هاي مختلف فعاليت مهار راديکال ABTS، ظرفيت مهار راديکال DPPH و سيستم آزمون بتاکاروتن/ لينولئيک اسيد براي بررسي اثر آنتي اکسيداني عصاره کيک کنجد مورد استفاده قرار گرفت. ترکيبات فنولي کل، فلاونوئيدي و فلاونول در عصاره کيک کنجد به ترتيب (گرم وزن خشک/ 94/1 ميلي گرم معادل گاليک اسيد) و (گرم وزن خشک/ 88/0 ميلي گرم معادل کوئرستين) و (گرم وزن خشک/ 4/0 ميلي گرم معادل کوئرستين) بود. نتايج نشان داد که عصاره کيک کنجد فعاليت آنتي اکسيداني قوي تري در روغن آفتابگردان و روغن سويا نسبت به BHT و BHA به نمايش گذاشت در حاليکه فعاليت آنتي اکسيداني کمتري نسبت به TBHQ داشت. عصاره کيک کنجد تخريب حرارتي روغن را با بهبود پايداري هيدروليتيکي و مهار پيوند دوگانه و کاهش زيان اسيدهاي چرب چند غير اشباعي مهار کردند. اين عصاره نشان داد که درجات مختلف فعاليت آنتي اکسيداني در سيستم هاي مختلف مورد آزمون به دوز وابسته است و اثر آنتي اکسيداني قوي در طول مراحل اوليه و نهايي اکسيداسيون در تاريکي در آون ?70 به مدت 72 ساعت داشت. بنابراين اين عصاره به عنوان يک منبع آنتي اکسيداني قوي براي پايداري سيستم هاي غذايي توصيه مي شود.
دي مارينو و همکاران 2012، در تحقيقي ترکيبات شيميايي و فعاليت آنتي اکسيداني عصاره آبي هلپه را ( (Teucrium polium .L مورد بررسي قرار دادند. اجزاي عصاره متانولي به دست آمده از بخش هاي هوايي هلپه، يک گليکوزيد جديد فنيل اتانوئيد، به نام پليوموزيد بي، همراه با 4 فلاونوئيد شناخته شده، دو گليکوزيد و يک پليوموزيد شناخته شده داشت. ساختار تمام اين ترکيبات براساس داده هاي طيفي از 1D و 2D رزونانس مغناطيس هسته اي و اسپکترومتري طيفي جرمي آناليز شد. فعاليت آنتي اکسيداني عصاره خام و ترکيبات جدا شده از طريق آزمون ظرفيت مهار راديکال DPPH، قدرت احيا، اثر مهاري اکسيداز زانتين و مهار پرواکسيداسيون لينولئيک اسيد مورد بررسي قرار گرفت. بالاترين فعاليت آنتي اکسيداني در عصاره ان – بوتانول بود که شامل پلي فنول هاي فعال بود که اين فيتوکميکال هاي زيست فعال مانند فلاونوئيدها، ايريدوئين ها و فنيل اتانوئيدها اثر سينرژيستي هم از طريق مکانيسم هاي مختلف آنتي اکسيداني از جمله مهار راديکال آزاد، اتصال کاتاليزورهاي فلزي و تجزيه پراکسيدها و شکستن واکنش هاي هاي زنجيره اي دارند که مي توان به عنوان يک منبع از مولکول هاي طبيعي به ارائه آنتي اکسيدان افزودني ايمن در مواد غذايي مورد استفاده قرار گيرد.
گولاس و همکاران 2012، قدرت آنتي اکسيداني عصاره هلپه را در شرايط آزمايشگاهي و در شرايط داخل بدن به طور گسترده مورد بررسي قرار دادند. در اين مطالعه عصاره قطبي هلپه از لحاظ ترکيب و فعاليت مهار راديکالي با به کارگيري تکنيک HPLC-SPE-NMR و تکنيک DPPH HPLC-در جستجوي عوامل آنتي اکسيداني جديد در صنايع غذايي آناليز شد. اطلاعات NMRو MS، حضور گليکوزيدهاي فنيل پروپانوئيد ورباسکوز و پليوموزيد، آپيژنين فلاون ها و مشتقاتش و دو متوکسي فلاون ها را نشان داد. آزمايش DPPH نشان داد که پليوموزيد فعال ترين ترکيب عصاره هاست و پتانسيل آنتي اکسيداني عصاره قطبي هلپه به طور عمده به گليکوزيدهاي فنل پروپانوئيد (%80 -66) نسبت داده شد که به فعاليت کلي مهار راديکال آزاد کمک قابل توجهي مي کند. عصاره متانولي و آبي مي تواند منبع خوبي از پليوموزيد در نظر گرفته شد که مي تواند با اجزاي قطبي عصاره هلپه جدا شود.
اولمدو و همکاران 2012، مطالعه اي با هدف بررسي اثر آنتي اکسيداني روغن هاي اسانسي aguaribay و cedron، بر بادام زميني بو داده نمکي(FP) و بررسي تغييرات حسي و شيميايي آن با روغن هاي اسانسي در طول نگهداري انجام دادند. روغن هاي اسانسي بادام زميني نمکي بو داده ، بادام زميني نمکي بو داده با BHT ((FP-BHT، بادام زميني بو داده نمکي با aguaribay ((FP-A، بادام زميني بو داده نمکي با cedron (FP-C)، آماده شدند. انديس پرواکسيد و انديس پي-آنيسيدين، دي ان کنثروگه، ويژگي هاي حسي محصولات، در طول نگهداري تجزيه و تحليل شدند. ترکيبات ع
مده شناسايي شده %6/25 اسپاتولنول، جرانيال %4/24، %3/27 نرال در روغن هاي اسانسي cedron و %7/12 المول، %7/11 آلفاپينن، %3/9 بتاپينن، %3/8 ليمونن و %2/8 آلفافلاندرن در روغن هاي اسانسي aguaribay بودند. ترکيب اسانس با نمونه ها مطابقت داشت. ترکيب شيميايي آن ها مي تواند با عوامل متعدد از جمله سال زراعي ، منطقه، ژنوتيپ و … تغيير کند. بنابراين اثر آنتي اکسيداني اين اسانس ها در بادام زميني بوداده نمکي، تنها مرتبط با ترکيب اسانس گزارش شده که در اين مطالعه مربوط به گياهان برداشت شده در سال 2010 مي باشد. انديس پرواکسيد، انديس آنيسيدين و دي ان کنثروگه در طول نگهداري در FP-BHT کمتر بود. در 112 روز نگهداري انديس پروکسيد در 94/86 FP ،82/74 FP-A ، FP-C 76/29و 63/89 mequir o2/kg FP- BHT بود. مقادير اکسيداسيون ليپيدي FP-A و FP-C بين FP و BHT – FP بود. ميزان شدت اکسيد شدن و طعم مقوايي در نمونه شاهد بيشتر از ديگر نمونه ها افزايش يافت. در 112 روز نگهداري FP-A، BHT-FP، FP-C ميزان شدت اکسيد شدگي 13/24 و9/24 و 1/26 که کمتر از 83/35 FP بود را نشان دادند. روغن هاي اسانسي cedron و aguaribay با جلوگيري از اکسيداسيون ليپيدي و توسعه ي طعم تندي پايداري اين محصول را بهبود بخشيده و اثر محافظتي در برابر اکسيداسيون ليپيدي در بادام زميني بو داده نمکي نشان دادند. بنابراين مي توان به عنوان آنتي اکسيدان طبيعي جايگزين آنتي اکسيدان مصنوعي در مواد غذايي به کار برد. اين اسانس ها همچنين مي توانند ويژگي هاي حسي و پذيرش مصرف کننده اين محصول را تحت تاثير قرار دهد.
يساري و يساري در سال 2013، تأثير عصاره پوست پرتقال تامسون به عنوان يک آنتي اکسيدان طبيعي در ثبات روغن کانولا را مورد مطالعه قرار دادند و با اثرات آنتي اکسيدان سنتزي ترت بوتيل هيدروکينون (TBHQ) مورد مقايسه قرار دادند. براي اين منظور آنتي اکسيدان هاي پوست پرتقال، با استفاده از حلال متانولي استخراج و محتواي ترکيبات فنولي موجود با روش رنگ سنجي فولين سيو کالچو تعيين شد. تأثير عصاره هاي مختلف در به تأخير انداختن رنسيديتي اکسيداتيو روغن کانولا از طريق محاسبه انديس پراکسيد و ازمون پايداري روغن (رنسيمت) مورد بررسي قرار گرفت و سپس با آنتي اکسيدان مصنوعي مقايسه شد. نتايج نشان داد افزودن غلظت هاي بالاتر عصاره ي پوست پرتقال به روغن کانولا، در افزايش مهار انديس پراکسيد مؤثرتر بود. در تيمارهاي مختلف روغن کانولا، نمونه روغن حاوي ppm 100 TBHQ، کمترين انديس پراکسيد را داشت، درحالي که نمونه شامل ppm 2000 و ppm 3000 عصاره متانولي پوست، به ترتيب انديس پراکسيد پايين تري داشتند. غلظت بالاي عصاره ي پوست پرتقال به طور قابل توجهي در مقايسه با آنتي اکسيدان سنتزي، پايداري روغن کانولا را افزايش داد (P 1% ). با توجه به ارزيابي شاخص پايداري، عصاره در غلظت ppm2000 و ppm 3000، در ايجاد ثبات در روغن مؤثرتر از غلظت ppm 1000 بود. اين افزايش اثر مي تواند به دليل محتواي بالاتر ترکيبات فنولي در غلظت ppm 2000 و ppm 3000 باشد.
آيدنيز و ييلماز 2013، مطالعه اي انجام دادند که هدف از آن تعيين سطح مناسب از فيتوستانول براي افزودن به روغن کانولا و بررسي عملکرد روغن تکميل شده در طول سرخ کردن بود. روغن مخصوص سرخ کردن با 5، 10، 15، w/w 20% فيتو ستانول تکميل شد و دو سطح مناسب (5 و %10)انتخاب شد. سرخ کردن خمير 5 روز متوالي در 180 ? به مدت 5 ساعت در روز انجام شد. محدوده اندازه گيري تحليلي در گروه هاي تيمار ، اسيديته آزاد (0/12 – 10/07%)، دي ان مزدوج (0/47 – 1/37%)، مجموع مواد قطبي با پروب (9/00 – 51/25) ، ويسکوزيته (46/27 -195/51 cp)، کدورت (0/82 – 1/80 NTU)، و نقطه دود (202/75- 274/25 ? ) بود. نتايج نشان داد که %5 فيتوستانول روغن غني شده از جنبه ثبات روغن و کيفيت حسي خمير سرخ شده در ميان تمام روغن هاي غني شده بالاتر بود. نمونه هاي با %10 فيتو ستانول هاي افزوده شده است. اسيديته آزاد، دي ان کنژوگه و نقطه دود بالايي داشت. آناليز ترکيبات استرول نشان داد که خمير سرخ شده ،49/9 g/kg استرول کل در روغن هاي تکميل شده %5 و g/kg 95 در روغن %10 جذب کردند. اگر چه سطوح بالاتر فيتو ستانول ممکن است بازده بالاتري در ميزان فيتوستانول ها در خمير سرخ شده داشته باشد، اما ثبات و کيفيت روغن، فاکتورهاي محدود کننده براي غني سازي فيتوستانول در روغن سرخ کردني هستند. بنابر اين افزودن بالاي %5 استرهاي فيتوستانول به روغن هاي سرخ کردني توصيه مي شود که شرايط حمل روغن و مقبوليت حسي محصول سرخ شده را امکان پذير مي کند. در اين سطح برخي از فيتوستانول هاي اضافي در خلال فرايند سرخ کردن دست نخورده باقي مي مانند و جذب مواد غذايي سرخ شده مي شوند. بنابر اين برخي فوايد سلامتي را مي توان از طريق محصولات مصرفي که سرخ شدند ، در فيتوستانول هاي افزوده شده به روغن کانولا به دست آورد.
آلاددوناي و پرزيبيلسکي 2013، تأثير محتواي لينولئيک اسيد و ترکيب ايزومري توکوفرول را روي عملکرد سرخ کردن روغن آفتابگردان داراي اولئيک بالا در طول 14 روز عمليات سرخ کردن به سبک رستوران مورد بررسي قرار دادند. بين روغن آفتابگردان داراي اولئيک بالاي حاوي تنها آلفا توکوفرول و نمونه حاوي مخلوطي از ايزومرهاي آلفا، گاما و دلتا، با ميزان اسيد لينولئيک برابر، اندازه گيري ميزان ترکيبات قطبي کل، اليگومرها، انديس آنيسيدين و اسيدهاي چرب آزاد، تفاوت معني داري نشان نداد. در مقابل، در ترکيب ايزومري توکوفرول مشابه، روغن آفتابگردان داراي اولئيک بالاي حاوي مقادير کمتر لينولئيک اسيد در مقايسه با نمونه حاوي لينولئيک اسيد بالا (ده درصدي) پايداري سرخ کردن بهتري را نشان داد. بنابراين روغن آفتابگرد
ان با اولئيک بالا توسط ميزان اسيد لينولئيک شان به جاي ترکيب ايزومري توکوفرول تحت تاثير قرار مي گيرد. در تمام نمونه هاي روغن، از دست دادن گاما توکوفرول بيش از، از دست دادن آلفاتوکوفرول مربوطه بود.
مارتينز و همکاران 2013، اثرات شرايط ترکيبي ذخيره سازي (شش ماه زير نور فلورسنت 800 لوکس، و يا در شرايط تاريکي، هر دو دماي اتاق) با افزودن آنتي اکسيدان هاي طبيعي (عصاره رزماري RE) و مصنوعي (پالميتات آسکوربيل AP و ترت بوتيل هيدروکينون – TBHQ) بر شاخص هاي کيفيت مربوط به پايداري اکسيداتيو روغن گردو (WO) بود. نه عصاره رزماري و نه آنتي اکسيدان مصنوعي در مهار تخريب فوتو اکسيداسيون کمک قابل توجهي نکردند بلکه مقدار محصولات اوليه و ثانويه اکسيداسيون در روغن در معرض نور به طور قابل توجهي افزايش يافت. در شرايط تاريکي نگهداري، افزودن آنتي اکسيدان اشاره شده، اکسيداسيون ليپيدي کاهش بافت و زمان ماندگاري روغن بهبود يافت. در پايان دوره ي نگهداري، روغن با عصاره رزماري افزوده شده – به تنهايي، يا در ترکيب با TBHQ يا TBHQ با AP – به نقطه پايان براي رنسيديتي و يا محدوده قابل قبول براي روغن هاي بکر و سرد فشرده نمي رسند و محصولات ثانويه اکسيداسيون را توسعه نمي دهند.
حمدي ربي و همکاران 2013، عصاره و اسانس روغني دو گياه مصري رازيانه و بابونه را براي فعاليت آنتي اکسيداني، آنتي ميکروبي مورد بررسي قرار داد. اسانس روغني دانه ي رازيانه و گل بابونه، 95/1%، 73/0% يافت شد. آناليز کروماتوگرافي گازي – اسپکترو متري جرمي اسانس روغني، حضور 15 مونوترپنوئيد اصلي را در اسانس دو گياه نشان داد اما درصدشان در هر گياه متفاوت بود. ترانس آنيتول، استراگول، فنچون و ليمونن در تمام روغن هاي مورد بررسي بسيار فراوان بود. فعاليت آنتي اکسيداني عصاره با استفاده از مهار راديکال DPPH مورد بررسي قرار گرفت. تجزيه و تحليل آماري نشان داد که بالاترين قدرت آنتي راديکالي مربوط به بابونه استخراج شده با متانول بود به طوري که رازيانه استخراج شده با هگزان داراي حداقل انديس (243) بود. فعاليت آنتي ميکروبي عصاره ها و اسانس ها با استفاده از روش ديسک ديفوزيون و همچنين حداقل غلظت مهاري مورد بررسي قرار گرفت. قطر هاله ي عدم رشد (ميلي متر) براي عصاره متانولي گل بابونه بهتر از رازيانه بود. پايين ترين انديس حداقل غلظت مهاري براي قارچ آسپرژيلوس فلاووس، کانديدا آلبيکنز، باسيلوس سرئوس، استافيلوکوکوس اورئوس به دست آمد. اسانس ها درجات مختلفي از فعاليت ضدميکروبي وابسته به دوز را نشان دادند. نتايج پژوهش حاضر تغييرات قابل توجهي در فعاليت آنتي اکسيداني و آنتي ميکروبي روغني هاي اسانسي و عصاره رازيانه و بابونه نشان داد که مي توانند به عنوان منبع مواد گياهي مورد نياز براي آماده سازي عوامل آنتي ميکروبي جديد توصيه شوند.
غريبي و همکاران 2013، در اين مطالعه فنول کل و فعاليت آنتي اکسيداني سه گونه بومي بوماداران (A. kellalensis , A. Pachycephalla, A. aucherii) با استفاده از سه سيستم مدل مورد بررسي قرار دادند و با آنتي اکسيدا

این نوشته در پایان نامه ها و مقالات ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید