توریسم دارای انواع مختلفی بوده که براساس عوامل متعدد می توان آن را تقسیم بندی نمود. مهم ترین عواملی که براساس آن انواع توریسم را می توان تقسیم بندی نمود عبارتند از:

  • Ø ازنظر زمانی: فعالیت های گردشگر را به اشکال کوتاه مدت(کمتر از یک روز)، میان مدت (یک تا سه روز) و دراز مدت (بیش از سه روز) از یکدیگر تفکیک می کند.
  • Ø از نظر مکانی: گردشگری را به صورت فعالیت های گردشگری در حوزه نزدیک، میانی و حوزه خارج یا دور تقسیم بندی می کند(جواهر زاده، 1390).
  • Ø از نظر تابعیت: گردشگران به دوگروه گردشگران خارجی (بین المللی) و داخلی تقسیم بندی می شوند.
  • Ø از نظر انگیزه سفر: براساس آن گردشگران با انگیزه های استراحت، تفریح، درمان، زیارت، ورزش و… ازیکدیگر تفکیک می شوند.
  • Ø ازنظر فصل گردشگری: موسم گردشگری را براساس فصول مختلف سال طبقه بندی می کند. در گردشگری دو فصل تابستان و زمستان از اهمیت بالاتری نسبت یه فصول دیگر برخوردار است.
  • Ø از نظر شکل و سازمان دهی سفر: این نوع از سفرها شامل مسافرت های انفرادی،گروهی و یا خانوادگی است.
  • Ø از نظر وسیله نقلیه مورداستفاده: بر اساس نوع وسيله نقليه مورد استفاده براي انجام سفر طبقه بندي مي شود.
  • Ø از لحاظ نوع و محل اقامت: گردشگران را بر اساس نوع و محل اقامت، از نظر كيفي و كمي طبقه بندي مي كند. مانند: گردشگران مقيم در هتل ها، مهمانپذيرها، خانه هاي ويلايي يا پانسيون هاي خانگي و..(جواهر زاده، 1390).

2-2-4 انواع توریسم

بر اساس عوامل فوق الذكر انواع توريسم عبارتند از:

  • Ø توريسم تندرستي(توريسم سلامت): مسافرت به دهكده هاي سلامت بدون دخالت پزشك. معمولا براي فرار از ازدحام شهرها يا از بين بردن تنشها و استرس و حتي براي استفاده بيشتر از نور خورشيد(وفاق، 2007).
  • Ø توريسم درماني: استفاده از آبهاي معدني، نمك، لجن هاي طبيعي، مناطق آفتاب گير تحت نظارت و مداخله پزشک.
  • Ø توريسم پزشكي: مسافرت به منظور درمان بيماري و انجام جراحي زير نظر پزشكان در مراكز درماني كه علاوه بر معالجه پيگيري بيمار را شامل مي شود و در موارد زير كاربرد دارد: اموري كه در كشور فرد غيرقانوني است، مراقبت هاي ويژه كه در كشور فرد امكان پذير نيست، در مواردي كه ليست انتظار براي معالجه فرد در كشورش طولاني مدت است، براي استفاده از خدمات بهداشتي ارزان يا رايگان(معاونت برنامه ریزی و توسعه شهرداری کلانشهر تبریز، 1391).
  • Ø توريسم ورزشي: گردشگري را كه حداقل 24 ساعت در منطقه مورد بازديد بماند و هدف سفرش شركت در فعاليت هاي مرتبط با ورزش باشد(وفاق، 2007).
  • Ø توريسم ماجراجويي: شامل سفر به نواحي كوهستاني و ناهموار يا ورزش هاي ماجراجويانه مثل پانچو، كوهنوردي، صخره نوردي و پياده سفر كردن از راههاي ناهموار.
  • Ø توريسم كشاورزي: شامل بازديد از مزارع و زمين هاي كشاورزي مي باشد كه به نوعي اقتصاد داخلي كشاورزي را حمايت مي كند.
  • Ø توريسم مجازي: سفر به طور فيزيكي انجام نمي شود بلكه كشف دنيا از طريق اينترنت، كتاب و تلويزيون صورت مي گيرد.
  • Ø توريستم زيست محيطي: توريسم دائمي كه از محيط زيست تأثير مي پذيرد نظير گردش در پارك هاي ملي.
  • Ø توريسم فروشگاه كتاب: تلاش عامه مردم براي حمايت از فروشگاه هاي مستقل با تبليغ آنها به عنوان مقصد سفر و جذب گردشگران مي باشد(معاونت برنامه ریزی و توسعه شهرداری کلانشهر تبریز، 1391).
  • Ø توريسم آموزشي: شامل سفر به يك كشور جهت عضويت در يك مؤسسه آموزشي يا شركت در كلاسهاي مورد علاقه شخصي مي باشد. مثل كلاسهاي آشپزي، با حضور سرآشپزهاي نام آور يا كلاسهاي صنعت گردشگري.
  • Ø توريسم آثار باستاني: شامل بازديد از مكانهاي تاريخي يا صنعتي كه از قدمت باستاني برخوردارند از جمله كانالهاي قديمي، را ه آهن، ميدان نبرد و… مي باشد(جواهرزاده، 1390).
  • Ø توريسم تفنني: توريست به صورت انفرادي يا گروهي در سرگرمي هاي مورد علاقه خود شركت مي كند و با افرادي كه علايق مشابه يا تجربياتي متناسب با آنها دارند همسفر مي شوند كه معمولا به صورت گردش در باغ و گشت و گذار در پارك ها مي باشد.
  • Ø توريسم فراگير: توريسم فراگير يا توريسم براي همه، براي كليه افراد بويژه افرادي كه محدوديت هايي دارند يا از ناتواني هاي جسمي رنج مي برند، مي باشد كه در بعضي مناطق با استفاده از طرحهاي دانشگاهي يا اصول توسعه اهداف دانشگاهي مطرح مي شود.
  • Ø توريسم دائمي: شامل افراد معمولي مي شود كه هميشه در تعطيلات با اهداف مالياتي يا اجتناب از مقيم شدن در يك كشور به آنجا سفر مي كنند.
  • Ø توريسم سفري: نوعي خاص از گشت و گذار كه شخص از سفر كردن بيشتر از رسيدن به مقصد لذت مي برد(معاونت برنامه ریزی و توسعه شهرداری کلانشهر تبریز، 1391).
  • Ø توريسم فضايي: شامل سفر به كرات و سيارات ديگر مي باشد.
  • Ø توريسم فرهنگي: طي اين سفرها از ميراث فرهنگي شهرها بازديد مي شود. اين نوع توريسم تجربيات خاص فرهنگي را نظير توريسم موزه هنري دربر مي گيرد و گردشگران مي توانند در طول سفر از موزه هاي هنري ديدن كنند يا در بسياري از مراسم فرهنگي شركت نمايند.
  • Ø توريسم ويرانه ها يا توريسم سياه: شامل سفر به مناطق حادثه ديده و ويران شده است نه صرفا براي كمك بلكه براي بازديد از خرابه ها مي باشد كه البته اگر اين بازديد ها كار امور امدادرساني، نجات مصدومين و اقدامات مرمتي را به تأخير بيندازد، مشكل آفرين خواهد شد.
  • Ø توريسم نياشناسي: گردشگري و سفر به منظور شناخت شجره نامه و پيشينه نياكان.
  • Ø توريسم افيوني: سفر به منظور تهيه يا مصرف مواد مخدر. جزيره گوا در هندوستان از مهمترين مقاصد اين نوع گردشگري است(معاونت برنامه ریزی و توسعه شهرداری کلانشهر تبریز، 1391).
  • Ø طبيعت گردي: همانطور كه از اسم آن هويدا است گردشگري به منظور بازديد از جلوه هاي طبيعت با حداقل خسارت به محيط زيست(جواهر زاده، 1390).
  • Ø توريسم سخت: گردشگري كه همراه با مخاطرات جاني است.
  • Ø توريسم خاص: مخصوص معلولين يا بيماران با شرايط خاص
  • Ø توريسم زيارتي: سفر به منظور زيارت مكاني مقدس
  • Ø توريسم آبهاي معدني و چشمه ها: سفر براي ديدن و استفاده كردن از آبهاي معدني و چشمه هاي آب درماني براي درمان بعضي بيماريهاي خاص و لذت بردن از اين نعمت خدادادي.
  • Ø توريسم تشويقي: مانند كارمنداني كه به دلايل خاص از سهميه تشويقي استفاده مي كنند.
  • Ø توريسم حادثه جو: ديدن بعضي از موارد خاص مانند ديدن از يك كوه در حال آتشفشان و يا يك منطقه سيل زده و زلزله زده. خبرنگاران مصداق كاملي از اين تك گروه هستند(معاونت برنامه ریزی و توسعه شهرداری کلانشهر تبریز، 1391).