نتايج مطالعاتي كه متغيرهاي مرتبط با جو انگيزشي ادراك شده را مورد بررسي قرار داده¬اند، همسو با تئوري دستيابي به هدف هستند. نتايج بيانگر ارتباط سازگارانه و مثبت ادراك از جو تبحر محور با پيامدهاي زير است:
احساس لذت بيشتر، رضايت، و خلق و خوي مثبت، اعتقاد به اينکه تلاش علت مهم موفقيت ورزشي است، خود ارزیابی عملکرد و پیشرفت، استفاده از رویکرد¬های مقابله¬ای سازگارانه (مانند میل کمتر به تحلیل رفتگی ورزشی)، داشتن اين باور كه بازخورد، تمرين، دستور¬العمل و حمایت اجتماعی مثبتی توسط مربي انجام می¬شود، احساس تعلق و پیوستگی اجتماعی، احساس شايستگي ورزشي، داشتن ارتباط مثبت با دوستان، اعتقاد به اینکه اهداف ورزشی شامل ترفيع اخلاق و ارزش¬هاي اجتماعي هستند، عملكرد اخلاقي مثبت و جوانمردی در ورزش با احترام به عملكرد اخلاقي مثبت و بازي، داور، قوانين و پرخاشگري كمتر ( هاگر، 2003).
رویکرد جو انگیزه تبحر، بر مولفه¬های تکلیف، خودکاری، پاداش، گروه بندی، ارزشیابی و زمان استوار است (گالاهو واوزمون، 2012). در اینجا هر ساختار این برنامه توضیح داده خواهد شد (ادواردز، 2010):
1-تکلیف(TASK): این حیطه اشاره به طراحی فعالیت¬ها، محیط یادگیری وساختار تکلیف دارد و بطور ویژه¬ای به چگونگی ارائه تکلیف به یادگیرنده مربوط است. تکلیف باید چالش برانگیز بوده وسطوح مختلفی از دشواری مطابق با نیازها و علایق فرد ارائه شود در جو انگیزه تبحر فراگیر تکلیف را در سطوح متفاوتی از دشواری، بر اساس توانایی خود تمرین می¬کند که لازم است هر تکلیف در سه سطح دشواری پایین، متوسط و بالا طراحی شود (مارتین و رادیسیل، 2009).
2-اختیار(AUTHORITY): اختیار با تعامل کودک ومعلم در تصمیم¬گیری در محیط یادگیری مرتبط است (مارتین، 2009). در جو تبحر، به کودکان اجازه داده می¬شود تا بطور فعالانه در انتخاب و تصمیم¬گیری درگیر شود. اختیار دادن به کودک منجر به افزایش درگیری در فعالیت شده و یادگیری آن¬ها را افزایش می¬دهد. همچنین آن¬ها را مسئول یادگیری خودشان کرده و تمرکز را از کنترل معلم به دانش آموز منتقل می¬کند (رابینسون، 2013). کودک در تصمیم گیری برای در گیر شدن در هر تکلیف و طراحی قوانین تمرین، مختار است.
3-پاداش(REWARD): این ساختار بر پاداش رسمی و غیر¬ رسمی تاکید دارد. همچنین به مشوق¬ها و تحسین اشاره دارد که معلم برای تسهیل انگیختگی، استفاده می¬کند. معلم باید کلاس را بعنوان یک کل در نظر نگیرد واز ارائه محرک¬های فردی غافل نشود. معلم باید از مقایسه اجتماعی پرهیز کند. شناخت پیشرفت¬ها باید در یک چهارچوب شخصی، بین معلم وکودک اتفاق بیافتد و بر اساس مقایسه با اجراهای قبلی پاداش داده شود. زمانیکه شناخت، خصوصی است کودک احساس غرور و¬ خرسندی کرده و منجر به بهترین اجرا می¬شود (ایموس، 1988؛ رابینسون، 2009). برای افزایش انگیزه کودک باید از پاداش کلامی وغیر کلامی استفاده شود.
4-گروه بندی(GROPING): هدف جو تبحر، ایجاد محیطی است که تفاوت¬های فردی پذیرفته شده باشد و همه کودکان یک حس تعلق داشته باشند. گروه¬بندی باید بصورت گروه¬های دو نفره یا کوچک باشد وکودکان در انتخاب همگروه، آزاد باشند. گروه¬بندی نباید بر اساس توانایی-های مشترک باشد وگروه باید شامل افرادی با توانایی¬های مختلف تشکیل شود. همچنین در گروه¬بندی نباید تجربه و جنسیت مورد توجه قرار گیرد. این شکل گیری ناهمگن، تعامل افراد را تسهیل کرده و افراد بطور فعالانه¬ای برای کار موثر با دیگران تشویق می¬شوند. در جو تبحر، تشکیل و انحلال گروه ها بر اساس خواسته¬های فردی است (مارتین، 2009).
5- ارزیابی(EVALUATION): اشاره به ارزیابی، نظارت، قضاوت و اندازه¬گیری رفتارها و یادگیری کودکان تمرکز دارد. ارزیابی باید بر اساس پیشرفت فردی، مشارکت و تلاش باشد و همچنین باید بر فرایند اکتساب دانش و مهارت¬ها تمرکز کند نه بر محصول یادگیری (باردید، 2013). تلاش، دانش و رشد مهارت ها بصورت محرمانه شناسایی خواهد شد و مقایسه بر اساس اجرا¬های قبلی فرد انجام خواهد شد نه مقایسه با دیگران.
6- زمان(TIME): شامل اختصاص زمان برای اجرای فعالیت است. از نظر رشدی، کودکان به دلایل مختلف برانگیخته شده و در سطوح متفاوتی یاد می¬گیرند (رابینسون و لی، 2012). بنابراین معلمین باید تجارب یادگیری را فراهم کنند که با نیازهای فردی کودک متفاوت باشد و باید به کودک اجازه داده شود تا زمان یادگیری هر تجربه را، خودش تنظیم کند. در جو تبحر محدودیت زمانی برای اختصاص به یک مهارت وجود ندارد وکودک می¬تواند در محدوده زمانی هر جلسه تمرین را صرف یک یا چند مهارت کند. یعنی محدودیت زمانی درهر ایستگاه وجود ندارد (رابینسون، 2013). در قالب مدت زمان تعیین شده برای هر جلسه، کودک می¬تواند در هر ایستگاه به دلخواه خود تمرین کند.
یک جو انگیزه تبحر- محور، بازده بهتری در مقایسه با یک جو عملکرد- محور دارد (هی وود، 2009). تحقیقات زیادی نشان داده که جوانگیزه تبحر، منجربه مزایای روان¬شناختی (هاردی، 2012؛ مارتین، 2009) و یادگیری مهارت¬های حرکتی در کودکان می¬شود (باولر، 2009).