تاریخچه جالب نقاشی پرتره

 

 

پرتره رامبرانت

پرتره ها(نقاشی چهره) سندهای بسیار مهمی برای نشان دادن قدرت و مقام در کشورهای غربی در قرون ۱۷ و ۱۸ میلادی بودند. در آن زمان تصاویر فیگورهای افراد مهم جامعه با لباسهای فاخر و سمبلی تاییدی برای صلاحیت آن افراد بود نقاشان هلندی مانند وان دیک و روینس این نوع چهره نگاری را ترجیح میدادند در حالی که نقاشان دیگری مانند جان ورمیر پرتره های خلق کردند که متعلق به افرادی از قشر متوسط جامعه بود و آنها را در حال کار کردن و یا نواختن نمایش میداد.پرتره روبنس و همسر اولش در لباس عروسی نمونه خولی از کشیدن یک موضوع نقاشی مردمی است.

یکی از نوآوریها رونسانس ، کشیدن حالتهای مختلف چهره برای نمایش احساسات بود.در پرتره هایی که توسط رامبرانت کشیده شد میتوان این نوع برخورد با چهره نگاری را مشاهده کرد.

رامبرانت یکی از نقاشانی بود که بیش از ۶۰ پرتره از چهره خود تهیه کرد.

رامبرانت در پرتره های گروهی خود از نور تابناک بروی قسمتهای اصلی تابلود استفاده میکرد در حالی که بخش دیگری از تابلو در تاریکی بود.

در دوران باروک پرتره های گروهی در هلند بیشتر خلق میشد . در آن زمان نقاشان هلندی هیچ سفارشی از کلیساها دریافت نمیکرد ، دلیل این موضوع منع سفارش کلیسا ها بدلیل قیمت بالای سفارشات بود و بیشتر سفارشات توسط انجمن های تجاری و شهری بود .

فرانس هالس نقاش هلندی از ضربات قلم موی سیال و رنگهای زنده برای تجسم بهتر پرتره های گروهی خود و دیگر موضوعات نقاشی استفاده میکرد. و میتوان گفت اولین بازار هنری نیز در همان زمان بود.

رامبرانت از سفارشهای طبقه ثروتمند هلندی که خواستار پرتره بودند استفاده میکرد.

در اسپانیا در سال ۱۶۵۶ ولاسکویز بیاد ماندنی ترین پرتره گروهی خود را خلق کرد.

در آن پرتره اعضای خانواده ی سلطنتی اسپانیا به تصویر کشیده شدند که در حقیقت ذوج نشسته پادشاه و زنش تنها در انعکاس آیینه نشان داده شدند.

هنرمندان روکوکو به تزیینات توجه بسیار زیادی داشتند و درحقیقت استاد چهره نگاری ناب بودند.

علاقه آنها به کشیدن جزییات و جنسیت لباس باعث خلق پرتره هایی با نمایانگری ثروتهای دنیوی شد.

اثر پسر آبی گینسبورو را میتوان از بهترین کارهای پرتره محسوب کرد ، او با استفاده از ضربات قلم موی دراز جلوه های درخشانی به لباس پسر داد همچنین او مشهور به خلق پس زمینه های مجلل است .

از هنرمندان دیگر انگلیسی میتوان به ویلیام هوگارت اشاره کرد که نقاشیهای پرتره او آمیخته به طنز است .

در قرن ۱۸ میلادی نقاشان زن بخصوص در زمینه پرتره اهمیت خاصی پیدا کردند.

از هنرمندان پاستل کار ایتالیایی میتوان به روزالبا کاربرا و نقاش سوییسی آنجلیکا کوفمن اشاره کرد.

نقاشان واقع گرای قرن ۱۹-م مانند -گوستاو کوربه-چهره های مردم عادی و طبقات پایینتر جامعه را به تصویر کشیدند کوربه پرتره های بسیاری از خود با حالتها و احساسات مختلف نیز کشیده است.

پیشنهاد ما این است که شما هم با سفارش نقاشی چهره حس خوب داشتن نقاشی پرتره را تجربه کنید برای خود و یا برای انانکه دوستشان دارید و می خواهید یک هدیه ماندگار بهشون بدهید.

مرجع: مجله هنری آرتمیز