با وجودي كه مفصل زانو بزرگترين مفصل بدن است ولي به دليل ارتباط ضعيف استخوان هاي آن با يكديگر بسيار آسيب پذير است. اندامهاي اصلي استحكام دهنده مفاصل زانو، عضلات و بافت هاي پيوندي مي باشند. يادآوري مي شود كه مفصل زانو در مقابل نيروهايي كه از طرفين به آن وارد مي شود و نيروئي كه حركت چرخش در آن توليد مي كند بي دفاع است (4). مطالعات صورت گرفته در زمينه آسيب  هاي  مفصل  زانو را مي توان به سه بخش شناختي، علت يابي و درمان تقسيم نمود درزمينه هاي شناختي آسيب هاي زانو، گرم نكردن، عدم استفاده از تمرينات كششي (8-7)، عدم آمادگي جسماني (9)، كمبود تجربه بازي (7) و وجود آسيب هاي قبلي از عوامل مهم وموثر در ايجاد صدمات زانو دانسته اند (9). در حالي كه بعضي از تحقيقات داشتن تجربه بيشتر را از عوامل افزايش دهنده آسيب ذكر كرده اند (8). در زمينه علت يابي آسيب هاي زانو، ناهنجاري هاي زانو، عدم تعادل عضلاني و عضلات همسترينگ و چهار سر راني، چاقي، كاهش قدرت و كم بودن خاصيت ارتجاعي بافت ها در اثر آسيب هاي عضلاتي وتري (8) سن، جنس، خستگي و حتي كفپوش زمين بازي را در بروز آسيب هاي زانو موثر دانسته اند (8،5). دوره درماني آسيب هاي زانو، به طوركلي بنا به شدت ضايعه شامل: كمك هاي اوليه، دارو درماني، گچ گيري و مراقبت هاي ويژه بعد از برداشتن گچ، عمل جراحي، تمرينات توانبخشي، رعايت رژيم غذايي مناسب مي باشد . تحقيقات انجام شده در زمينه جنبه هاي درماني آسيب هاي زانو استفاده از كمپرس آب سرد و باند كشي را در ساعات اوليه بروز آسيب در مورد آسيب هاي جزئي مناسب دانستند(5).

دونالد و همكاران[1] 2005 در مورد راههاي درمان ليگامان  ليگامنت متقاطع قدامي ACL[2]، پروتكل درماني محافظه كارانه اي كه شامل يك برنامه تمرين قدرتي زنجيره بسته حركتي و تمرينات دامنه حركتي بود را براي بيماراني كه با آسيب جزيي مواجه بودند ، پيشنهاد كردند . ضمن اينكه در موارد آسيب متوسط و شديد اين ليگامان، درمان جراحي و توانبخشي بعد از آن را توصيه نمودند(4).

  1. Donald and et al.

[2]. Anterior Cruciate Ligament

آسيب هاي ورزشي مفصل زانو

آسيب هاي ورزشي مفصل زانو را مي توان به طور كلي به دو قسمت كلي آسيب هاي اوليه و آسيب هاي ثانويه تقسيم نمود. آسيب هاي اوليه به آسيب هاي مستقيم يا خارجي، ضربات غير مستقيم يا داخلي، آسيب هاي ناشي از استفاده بيش از حد و خستگي تكرار شونده مزمن تقسيم مي شود. آسيب هاي ثانويه به دو قسمت آسيب هاي ثانويه كوتاه مدت و دراز مدت تقسيم مي شود (10). در يك تقسيم بندي ديگر آسيب هاي مفصل زانو را مي توان به طور كلي به دو گروه ضايعات ناشي از ضربه و ضايعات ناشي از استفاده بيش از حد تقسيم نمود. صدماتي كه بر اثر ضربات در مفصل زانو ايجاد مي شوند به چهار دسته ، صدمات ناشي از فشار ، اسپرين جانبي داخلي و خارجي زانو، صدمات ناشي از پيچيدگي و صدماتي كه منتج از باز شدن بيش از حد زانو مي باشند تقسيم نمود (4).

2 علل ديگر زانو درد

برخي ديگر از بيماري هاي مفصلي زانو عبارتند از آرتريت عفوني (نظير آرتريت سلي)، آرتريت روماتوتيد، آرتريت هموفيليك، ‌نقرس، آرتريت پسوريازيسي، روماتيسم مفصلي(11). آسيب ليگامنت هاي متقاطع قدامي و خلفي[1] از جمله ضايعات ناشي از ضربه به سمت داخل زانو مي باشد(4). از شايع ترين آسيب هاي زانو، آسيب ليگامان متقاطع قدامي مي باشد (37).

  1. Posterior Cruciate ligament